Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

Γλώσσα και εργαλεία: μια κοινή πορεία εκατομμυρίων ετών;

Η ανθρώπινη γλώσσα διακρίνει τους ανθρώπους από τα (άλλα) ζώα, όμως οι επιστήμονες δεν συμφωνούν πότε και γιατί αυτή εμφανίστηκε. Οι λέξεις δεν αφήνουν γεωλογικά ή αρχαιολογικά χνάρια και έτσι είναι δύσκολο να βρεθεί η απαρχή τους. Οι εκτιμήσεις για την εμφάνισή της γλώσσας ποικίλουν από πριν από 50.000 χρόνια έως πριν από τουλάχιστον 2 εκατ. χρόνια. Διαβάστε όλο το άρθρο στο site της "Αρχαιολογίας".

Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Η βαθμολόγηση της Νεοελληνικής Γλώσσας στις Πανελλαδικές εξετάσεις

Παραθέτω το άρθρο του Παν. Μητρούλια για τη βαθμολόγηση των γραπτών της Νεοελληνικής Γλώσσας στις Πανελλήνιες Εξετάσεις όπως δημοσιεύεται στο περιοδικό "Νέα Παιδεία", τευχ. 124 (2014).  Ενδιαφέρουσα η προσέγγισή του και συμφωνώ ως προς τα περισσότερα σημεία της.
 
 
Συνεχίζοντας τον ενδιαφέροντα διάλογο που ξεκίνησε το περιοδικό Νέα Παιδεία στο προηγούμενο τεύχος (τ. 151, σελ. 19-21) σχετικά με τη βαθμολόγηση της Νεοελληνικής Γλώσσας στις Πανελλαδικές εξετάσεις, θα θέλαμε να διατυπώσουμε τους παρακάτω προβληματισμούς και να καταθέσουμε τρεις - εφικτές - προτάσεις.
Το πρώτο που πρέπει να επισημάνουμε είναι ότι το ζήτημα της ακριβοδίκαιης βαθμολόγησης συνδέεται με τους μαθησιακούς στόχους του μαθήματος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο μαθητής ολοκληρώνοντας τη φοίτησή του στο Λύκειο πρέπει να είναι σε θέση, ύστερα από τόσα χρόνια γλωσσικής διδασκαλίας και άσκησης στο σχολείο, να παραγάγει ένα πλήρες κείμενο οργανωμένου, συγκροτημένου λόγου, που καθρεφτίζει το γλωσσικό και κατ΄ επέκταση το πνευματικό του επίπεδο. ’ρα η βαθμολόγηση του μαθήματος δεν είναι άσχετη με τη διδασκαλία του μαθήματος στην τάξη. Και εδώ εκκινούν τα προβλήματα και οι προβληματισμοί, οι πολλές και διαφορετικές προσεγγίσεις που ενισχύουν τον υποκειμενισμό του μαθήματος.
Εάν δεχτούμε ότι πράγματι υπάρχουν αποκλίνουσες βαθμολογήσεις (υποθέτω πως θα υπάρχουν έρευνες ή εμπειρικά στοιχεία που θα καταδεικνύουν το πρόβλημα), τότε πρέπει να αναζητήσουμε τα αίτιά του και να προσδιορίσουμε την έκτασή του. Σε ό,τι αφορά το πρώτο είναι ανάγκη να συνυπολογίσουμε τις προσδοκίες των μαθητών και των καθηγητών τους, παράμετρος άκρως υποκειμενική και δύσκολα μετρήσιμη. Είναι γνωστό ότι κάθε μαθητής προσέρχεται στις εξετάσεις της Γλώσσας με διαφορετικές προσλαμβάνουσες από τη μέχρι τώρα οικογενειακή και σχολική του ζωή. Είναι επίσης γνωστό ότι οι συνάδελφοι που διορθώνουν δεν έχουν όλοι ούτε τον ίδιο χαρακτήρα ούτε την ίδια παιδεία ούτε και την ίδια εμπειρία και επαφή με τα κείμενα ούτε την ίδια επιμόρφωση. Επομένως διορθώνει ο καθένας με τις δικές του αποσκευές που σε κάποιες (πόσες;) περιπτώσεις καθιστούν τη διόρθωση άδικη, άρα προβληματική.
Όλα αυτά υπάρχουν και επειδή οι εξετάσεις είναι μετρήσιμο μέγεθος, είναι ανάγκη τα παραπάνω να αντιμετωπιστούν, να «αντικειμενοποιηθούν» κατά το δυνατόν. Με ποιο στόχο όμως και σε ποιο βαθμό;
Είναι κοινός τόπος ότι η ακριβοδίκαιη (ακόμη και αντικειμενική) βαθμολόγηση επιτυγχάνεται με «κλειστές» ερωτήσεις, διότι σε αυτήν την περίπτωση  η απάντηση δεν απαιτεί παραγωγή λόγου, αλλά γίνεται με μια φράση ή με μια λέξη. Αλλά μια τέτοια διαδικασία «ευτελίζει» το λόγο και αυτό δεν το θέλει κανείς. Όταν οι ερωτήσεις είναι «ανοιχτές», τότε οι απαντήσεις παρουσιάζουν διαφορές και αποκλίσεις, που αντανακλώνται και στις βαθμολογίες. Αυτό γίνεται είτε η άσκηση έχει βαρύτητα 40% είτε είναι τέσσερις – για παράδειγμα - ασκήσεις, που η καθεμία βαθμολογείται με 10 μονάδες στις 100. Αυτό εξάλλου δείχνει και η βαθμολόγηση της Β1 άσκησης στις πανελλαδικές εξετάσεις (ανάπτυξη, σχολιασμός μιας άποψης σε μια παράγραφο). Και αν η διαφορά φαίνεται μικρότερη (1 ή 2 μονάδες στις 10), εάν γίνει η αναγωγή στην εικοσαβάθμια κλίμακα, τότε η διαφορά είναι 2 ή 4 μονάδες, μόνο σε μία άσκηση. ’ρα το «πρόβλημα» δε λύνεται. Και το κυριότερο: τα «μικρής βαρύτητας» θέματα θα έχουν απαντήσεις τύπου SMS. Αναρωτιέμαι αυτό θέλουμε;
Η προβληματική βέβαια παραμένει. Aπό τη στιγμή που το μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας διδάσκεται κατά τον τρόπο και τη δεξιότητα του καθηγητή και σχετίζεται με πολλαπλά – συνδυαστικά θέματα, είναι ανάγκη στην αξιολόγηση να προτάξουμε το επίπεδο του λόγου έναντι της απαίτησης για ολοκληρωμένο περιεχόμενο, στην ουσία δηλαδή να προτάξουμε το ποιοτικό κριτήριο. Θεωρούμε ότι ο υποκειμενισμός που προκύπτει από μια βαθμολόγηση χωρίς έντονα τα ποιοτικά κριτήρια, αποτυπώνεται και στη συσσώρευση πολλών «μέσων» βαθμολογιών και την ταυτόχρονη αραίωση των πολύ καλών ή των κακών βαθμολογιών.
τσι, νομίζουμε ότι η προσοχή αλλού είναι ανάγκη να δοθεί και αλλού να επικεντρωθούν οι προτάσεις, οι οποίες έχουν κάποιο νόημα, εάν είναι εφικτές. Σε αυτό το πλαίσιο προτείνονται τα εξής:
1.      Να αλλάξει η λειτουργία της Κεντρικής Επιτροπής που εισηγείται τα θέματα των Πανελλαδικών εξετάσεων. Ορθά υπογραμμίζουν οι συνάδελφοι στις προτάσεις τους (τ. 151, σελ.20) ότι η βαθμολόγηση πρέπει να βασίζεται σε αναλυτικές οδηγίες - δείκτες ποιότητας του γραπτού λόγου, που εν πολλοίς θα αποτελούν και τα βασικά κριτήρια της διόρθωσης.
Σημαντικότατη είναι βέβαια και η επιλογή των θεμάτων. Νομίζουμε πως εδώ βρίσκεται και το «κλειδί» της διόρθωσης, ειδικά εάν δεχτούμε ότι η ακρίβεια και η σαφήνεια της απάντησης εξαρτάται από την ευστοχία και τη σαφήνεια του ερωτήματος. Όλοι γνωρίζουμε ότι το επίπεδο και η ποιότητα των θεμάτων που εισηγείται η Κ.Ε. επηρεάζει καταλυτικά και τη διδασκαλία στην τάξη. ’ρα η επιλογή κυρίως του αρχικού κειμένου αλλά και των ερωτημάτων που το συνοδεύουν θα πρέπει να είναι προσεκτική, εύστοχη και να υπηρετεί τους γενικούς και τους ειδικούς μαθησιακούς στόχους του μαθήματος. Ειδικά για την παραγωγή του γραπτού λόγου προτείνουμε το θέμα της έκθεσης να συνομιλεί με το αρχικό κείμενο, ώστε να καλλιεργηθεί η κριτική σκέψη του μαθητή και να αναπτυχθεί ο τεκμηριωμένος λόγος.  Έτσι η γραφή θα γίνει πιο δημιουργική και λιγότερο κλειστή και τυποποιημένη. Αυτό είναι ίσως το πραγματικό «στοίχημα» και ας καθιστά τη διόρθωση περαιτέρω υποκειμενική. Υποκειμενική και όχι αυθαίρετη. Το πρώτο δεν είναι αναγκαία κακό, εάν αποφεύγονται τα άκρα και οι οφθαλμοφανείς αποκλίσεις, δηλαδή η αυθαιρεσία.
2.      Τα γραπτά της Νεοελληνικής Γλώσσας από όλη την Ελλάδα προτείνουμε να  συγκεντρώνονται σε 4-5 βαθμολογικά κέντρα. Εκεί θα βαθμολογείται μόνο η Νεοελληνική Γλώσσα από όσο το δυνατόν ειδικά επιλεγμένους φιλολόγους, οι οποίοι θα περνούν ανά τακτά διαστήματα από ειδική κεντρική επιμόρφωση. Ίσως εφικτό είναι από κάθε σχολική μονάδα να συμμετέχουν 1-2 συνάδελφοι, οι οποίοι με τη σειρά τους να μεταφέρουν τις βασικές αρχές της επιμόρφωσης και στους υπόλοιπους συναδέλφους. Μια μορφή δηλαδή ενδοσχολικής επιμόρφωσης, σε δεύτερο, έμμεσο, επίπεδο.
Εάν εφαρμοστεί η παραπάνω πρόταση, θα είναι δυνατή και η   αποτύπωση του βαθμολογικού προφίλ κάθε βαθμολογικού κέντρου, με επιστημονικές, δηλαδή, μετρήσιμες μεθόδους. Θα αποκαλυφθούν οι αδυναμίες και τα θετικά στοιχεία στη διαδικασία της βαθμολόγησης, ώστε να μπορούν να γίνουν στοχευμένα και οι απαραίτητες αλλαγές.
3.      Να ενταχθεί, όπως προβλέπεται από τον τελευταίο νόμο, στην εξέταση της Γλώσσας και η Λογοτεχνία (βλ. το εξεταστικό σύστημα της Κύπρου) για ποικίλους λόγους και κυρίως γιατί η Λογοτεχνία είναι η υψηλότερη μορφή λόγου, άρα εθίζει τους μαθητές σε ένα υψηλότερο επίπεδο λόγου και επικοινωνίας.
Και κάτι τελευταίο, που κατά τη γνώμη μας βρίσκεται πάνω από όλους τους γόνιμους προβληματισμούς, τις εφικτές ή δεοντολογικές προτάσεις: η γλωσσική καλλιέργεια ως βασικός πυλώνας της εκπαίδευσης οδηγεί στη χειραφέτηση και τη διαφορετικότητα, όχι στο «κλείσιμο» και την ομοιομορφία. Η αποκλίνουσα σκέψη είναι η δημιουργική σκέψη, η συγκλίνουσα αντίθετα είναι αναπαραγωγική. Και αυτή η αντίληψη, όπως όλα τα θέματα παιδείας, είναι πολιτική αντίληψη.
Παναγιώτης Μητρούλιας


Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2015

Οι μεγάλες επενδύσεις



Αφού μελετήσετε το παράθεμα που ακολουθεί και με βάση τις ιστορικές σας γνώσεις:



α) να προσδιορίσετε τους λόγους οι οποίοι ευνόησαν τις επενδύσεις ξένων κεφαλαίων στην Ελλάδα μετά το 1922, και



 β) να επισημάνετε τις συνέπειες των επενδύσεων αυτών στην οικονομική ζωή της χώρας.

                                                                                             


                                     

 Η ύφεση και η κρίση του διεθνούς συστήματος μετά το 1920, περιορίζοντας την αγορά στα παραδοσιακά δυτικοευρωπαϊκά κέντρα του διεθνούς εμπορίου, εξώθησε τα κεφάλαια στην αναζήτηση νέων αγορών για επενδύσεις ή τοποθετήσεις. Στην Ελλάδα τα ξένα κεφάλαια δεν επενδύθηκαν μόνο και μόνο για να βοηθήσουν στην προσφυγική αποκατάσταση, αλλά επίσης για να εκμεταλλευτούν τις νέες ευκαιρίες που δημιουργούνταν με την αιφνίδια διεύρυνση της εγχώριας αγοράς. Η ανάπτυξη των δομών της εγχώριας αγοράς, η οποία επιτελέστηκε στην Ελλάδα μετά το 1922 υπό την αιγίδα του κράτους, ήταν στο βάθος το κίνητρο που επέφερε στη χώρα μας τη συρροή με κάθε μορφή των ξένων κεφαλαίων. Η οικονομική σταθεροποίηση ,που άρχισε το 1924 στην Ελλάδα και κατέληξε στη νομισματική σταθεροποίηση του 198 και στην εξυγίανση του πιστωτικού συστήματος, ήταν το κυριότερο επιχείρημα  που έπεισε τους ξένους χρηματοδότες να τοποθετήσουν κεφάλαια στην Ελλάδα. Αυτό έγινε όχι μόνο με τη μορφή προσφυγικών δανείων, αλλά και με δάνεια που απέβλεπαν στη χρηματοδότηση δημοσίων έργων, αποξηραντικών, υδρευτικών, ή ακόμη επέκταση του οδικού και σιδηροδρομικού δικτύου. Τα δημόσια έργα ήταν ένας χώρος για επικερδείς τοποθετήσεις κεφαλαίου, αφού η οικονομική γενικά δραστηριότητα αναπτυσσόταν όσο το ισοζύγιο πληρωμών και τα δημοσιονομικά διατηρούνταν σε ισορροπία. Παράλληλα, η ανάπτυξη της αγοράς και η βελτίωση του κλίματος των επενδύσεων προσείλκυσαν στην Ελλάδα, από τα μέσα της δεκαετίας 1920-1930, και ξένα ιδιωτικά κεφάλαια, είτε σε απευθείας παραγωγικές επενδύσεις είτε για τη χρηματοδότηση ελληνικών ιδιωτικών επιχειρήσεων. Το ύψος του ιδιωτικού δανεισμού από το εξωτερικό, κατά την περίοδο 1922-1932, έφτασε περίπου τα 108 εκατομμύρια δολάρια, ήτοι το 20% του συνολικού (δημόσιου και ιδιωτικού) εξωτερικού χρέους. Στην άλλη κατηγορία, δηλαδή των άμεσων επενδύσεων, ανήκουν οι περιπτώσεις των ξένων εταιριών Πάουερ, Ούλεν, Φαουντέσιον κ.λ.π. που εγκαταστάθηκαν κατά τα χρόνια αυτά στην Ελλάδα.



   ( Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, τόμος ΙΕ΄ Εκδοτική Αθηνών, Αθήνα 1978, σελ.336)


 

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

[Μετά τις γιορτές] της Έλλης Αλεξίου

[ Mια νέα κι όλο ζήλο δασκάλα μάς μιλάει για τις πρώτες πρώτες μαθήτριές της σ’ ένα σχολείο της Kρήτης. Tο αφήγημά μας αρχίζει με το γυρισμό των παιδιών απ’ τις χριστουγεννιάτικες γιορτές. ] Δείτε το κείμενο και εδώ
 

Άμα ανοίξανε τα σκολεία, καταφτάξανε τα παιδιά σαν αφηνιασμένα αλόγατα. Tο μήνυμα της Πρωτοχρονιάς είχε φτάσει και στα δικά τους χαμόσπιτα· σαν να κάνανε όλες τις ημέρες, που ’χαμε διακόψει, ένεση τρέλας, κι έτσι παραλοΐσμένα και εξαγριωμένα τα υποδεχτήκαμε.
          Όλα τα παιδιά κουβαλούσαν στο σκολειό κι από κατιτίς, όχι μεγάλα πράματα, όχι κουρντιστούς σκίουρους ή σιδερόδρομους με πέντε βαγόνια, όχι κείνες τις πελώριες κούκλες που κουνιούνται στις κουνιστές πολυθρόνες, ούτε βελουδένια επιπλάκια. Tο ένα κρατούσε μια φούσκα, τ’ άλλο ένα τοπάκι, τ’ άλλο μια πέτρινη κουκλίτσα γυμνή με τα χεράκια της κολλητά σα μούμια. Kαι λεφτά! O κόσμος γεμάτος. Όλες οι φουχτίτσες σφιγγόντανε ξέχειλες από πενταροδεκάρες. Mα αυτές οι περιουσίες είχανε αποκτηθεί με κάποιαν ιστορία, που τα μικρά περίμεναν ανυπόμονα το άνοιγμα των σκολειών για να μου τη διηγηθούν, και λοιπόν δυο μέρες στη σειρά δεν καταφέραμε να κάνουμε μάθημα της προκοπής. Θέλανε αυτές να μιλούνε, όχι εγώ.
          «…Eμένα μου ’δωκε η μάνα μου τούτες τις δυο δεκάρες, τούτες τις τρεις πεντάρες ο πατέρας μου, κι η θεια μου η Kατίγκω μου ’δωκε κείνη τη ζουλισμένη πεντάρα, ο Aντρέας μ’ αγόρασε το τόπι. Tη φούσκα τη πήρα με τα λεφτά που βγάλαμε από τα κάλαντα…»
          «…Eμένα μου ’δωκε ο πατέρας μου μια φούσκα, μα όχι στρογγυλή σαν της Aρετής… μα από τις άλλες τις μακριές, κι εγώ την έκοψα και την έκανα κομματάκια και τήνε χτύπησα πλακαντζήκια στο κούτελό μου, για δες εφούσκιασε το κούτελό μου, και τα λεφτά μας τα φάγαμε με τον Aντώνη στα καμίχια…»
          «Eγώ έχω μόνο το τόπι μου. Tα λεφτά μου μού τα πήρε η μάνα μου· και τη ροκάνα που κέρδισα στο λότο, την κάμαμε αλλαξιά με τη Pοδώ, και μου ’δωκε τούτο το δαχτυληθράκι με την κόκκινη πέτρα…»
          Iστορίες, ιστορίες, υποθέσεις, τα παιδιά είχανε σωρό ζωτικά νιτερέσα, που τα είχανε ζαλίσει. Δεν ήτανε εύκολο να τα ξεκολλήσω έτσι με το πρώτο, και να τα φέρω στο σοβαρό κόσμο του βιβλίου: «ο καλός υιός ας διώκει τας μυίας από τον πατέρα…»
          Oι μουζικές κι οι φυσαρμόνικες σκεπάζανε στα διαλείμματα τις σκληριές και τα γέλια των παιδιών, τις πρώτες ημέρες μετά τις γιορτάδες. Ύστερα λίγο από λίγο αραιώνανε οι καινούργιοι ήχοι, βουβαινόντανε μια μια οι μουζικές, βραχνιάζανε οι σφυρίχτρες ώς να σωπάσουν ολότελα, κι οι φυσαρμόνικες χάνανε τις νότες τους, κι απόμεναν ένα τοσοδά σανιδάκι με κάτι τρυπίτσες στη σειρά, σα μικροσκοπικοί περιστεριώνες.
          Mε το κλείσιμο της βδομάδας, κανένας πια ήχος δε θύμιζε το πέρασμα της Πρωτοχρονιάς. Kάπου κάπου εμφανίζουνταν, απομεινάρι του κόσμου των παιχνιδιών, που σαρώθηκε, κάποιο ζουλισμένο τόπι. Δεν άντεχε για παιχνίδια περιωπής που απαιτούνε να γίνεται γκελ· έμπαινε σα σκάρτος στρατιώτης σε βοηθητικές υπηρεσίες. Tο χρησιμοποιούσαν τα παιδιά για να παίζουνε: «ανέβα μήλο, κατέβα ρόδο…» μα και σ’ αυτό τον υποβιβασμό δεν άντεχε πολύν καιρό. Eρχότανε η στιγμή που το τόπι γινότανε μια ζούλα, άχρηστο. Tότε πάλι τα παιδιά κατάφευγαν στο κουβάρι της γιαγιάς, στα ξηλώματα, που στο σκολειό το δικό μας βρισκότανε σε μεγάλη υπόληψη. Eίχε παραπεταχτεί τις μέρες της Πρωτοχρονιάς· μα τώρα πάλι, στην έλλειψη, κοιτάζανε τα μικρά, ψάχνανε δεξά ζερβά, ανακαλύφτανε το κουβάρι τα ξηλώματα, και το ξαναβγάζανε στο φως. Tο κουβάρι αντικαθιστούσε όλο τον καιρό το τόπι και για τους πιο δύσκολους ρόλους.

Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Η ελληνική οικονομία κατά την περίοδο του μεσοπολέμου



                  
Με βάση το περιεχόμενο των παρακάτω παραθεμάτων και τις ιστορικές σας γνώσεις να παρουσιάσετε: α) την εικόνα της ελληνικής οικονομίας κατά την περίοδο του μεσοπολέμου και β) να αναφέρετε τους παράγοντες που εξασφάλισαν θετική οικονομική πορεία στην Ελλάδα του μεσοπολέμου


Α Κείμενο. Γενικά, από το 1909 ως το 1935 η ελληνική κοινωνία γνώρισε μια εξαιρετική κινητικότητα και ελαστικότητα στους σχηματισμούς και μετασχηματισμούς της που οφείλεται στις ποικίλες και αλλεπάλληλες μεταβολές. Η ανάπτυξη της βιομηχανίας, που σε ένα σημαντικό ποσοστό έγινε με την παρέμβαση του ξένου κεφαλαίου, στηρίχθηκε ως ένα βαθμό στην υποτίμηση της δραχμής και στη μεγάλη προσφορά εργατικής δύναμης, που καθιστούσαν μικρό το κόστος παραγωγής και υψηλά τα κέρδη, δημιουργώντας έτσι ένα στρώμα εργατών με κακές συνθήκες ζωής, παρά την καθιέρωση της εργασίας των οχτώ ωρών. Στον αγροτικό τομέα η δημιουργία των μικρών και μεσαίων ιδιοκτητών έλυνε, βέβαια, προσωρινά το πρόβλημα των αγροτικών σχέσεων, αλλά καθιέρωνε μια δομή γαιοκτησίας που θα ταλαιπωρήσει αργότερα την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Αυτές οι λύσεις, οι αντιφάσεις και οι αναζητήσεις της ελληνικής κοινωνίας είχαν σοβαρό αντίκτυπο στην πολιτική ζωή του τόπου.

(Β. Κρεμμυδάς, Νεότερη Ιστορία, Ελληνική και Ευρωπαϊκή, εκδ. Τυπωθήτω, Αθήνα 2001, σελ. 267.)



Β. Κείμενο. Οι βασικές συνιστώσες που αποτελούσαν τη νέα αφετηρία στην οικονομική και κοινωνική ζωή της Ελλάδας ήταν η ολοκλήρωση της αγροτικής μεταρρύθμισης και η οριστική επίλυση του αγροτικού προβλήματος, η βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας, η ανασυγκρότηση και η επαύξηση της ναυτιλίας, η ανάπτυξη του τραπεζικού κεφαλαίου και ο πολλαπλασιασμός των ανωνύμων εταιριών. Από την άλλη πλευρά, τα μεγάλα παραγωγικά έργα, οι οδικές κατασκευές, οι επισκευές λιμανιών, τα στεγαστικά έργα για τους πρόσφυγες, τα εγγειοβελτιωτικά έργα στη Μακεδονία, καθώς και τα οικονομικά μέτρα, όπως η σταθεροποίηση της οικονομίας και η δημιουργία της Τράπεζας της Ελλάδος και η εφαρμογή της νέας διατίμησης για την προστασία της εθνικής βιομηχανίας, συνέβαλαν ουσιαστικά στην οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

(Σ. Τζόκας, Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και το εγχείρημα του αστικού εκσυγχρονισμού, 1928-1932. Η οικοδόμηση του αστικού κράτους, εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα 2002, σελ. 55-56.)


 

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2015

Τράπεζα Θεμάτων Λογοτεχνία Β' Λυκείου

Παρακάτω ακολουθεί μια αποδελτίωση των θεμάτων της Λογοτεχνίας της Β' Λυκείου από την Τράπεζα θεμάτων κατά συγγραφέα. Ευχαριστώ τη συνάδελφο Στολίδου Όλγα για την πολύτιμη βοήθειά της.



ΑΓΡΑΣ, Ήτανε μες στον κόσμο 15914
ΑΓΡΑΣ, Καλωσύνη15919
ΑΓΡΑΣ, Σκοπός χαμένος 15924
ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Οι κακοί έμποροι ΓΗ_Β_ΝΕΛ_0_15366
ΑΞΙΩΤΗ, Δύσκολες νύχτες  15576
ΑΞΙΩΤΗ, Δύσκολες νύχτες 14315
ΒΕΝΕΖΗΣ,  Το νούμερο 31328,  20340
ΒΕΝΕΖΗΣ, Αφιέρωμα στη Σαντορίνη,  15569
ΒΕΝΕΖΗΣ, Οι γλάροι , 16451
ΒΕΝΕΖΗΣ, Το Νούμερο, 14415
ΒΙΖΥΗΝΟΣ, Μεταξύ Πειραιώς και Νεαπόλεως, 15572
ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ ,Τα κουδούνια, 20462
ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ, Ετσι ήτανε, 20781
ΒΟΥΤΥΡΑΣ, Δώρο χριστουγεννιάτικο,  15573
ΒΟΥΤΥΡΑΣ, Πόσο ήθελα... , 15574 
ΓΚΑΤΣΟΣ, Αμοργός 1 15529
ΓΚΑΤΣΟΣ, Αμοργός 2 15532
ΔΕΛΤΑ, Ο Τρελαντώνης,  15578
ΕΛΥΤΗΣ, Άξιον εστί Β΄, 18896
ΕΛΥΤΗΣ, Ελένη,  15928
ΕΛΥΤΗΣ, Με τι πέτρες 15931
ΕΛΥΤΗΣ, παιδί.. , 16953.
ΕΛΥΤΗΣ, Της δικαιοσύνης ήλιε νοητέ, 20597
ΕΦΤΑΛΙΩΤΗΣ, Μαρίνος Κοντάρας 14674
ΖΩΤΟΣ, Δυο άγνωστοι,  20019
ΘΕΟΤΟΚΑΣ,  Λεωνής, 14404
ΘΕΟΤΟΚΑΣ, Το Δαιμόνιο, 14392
ΘΕΟΤΟΚΗΣ , Αμάρτησε; , 14682
ΘΕΟΤΟΚΗΣ, Η ζωή του χωριού ,  19691
ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ, Η μικρή χορεύτρια,  15933
ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, Αναφορά στον  Γκρέκο, 20127
ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΣ, αναφορά στον Γκρέκο, 20484
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ , Η πατρίδα, 20599
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ, Η γοργόνα , 14676 
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ, Η Σμυρνιά, 18901
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ, Ο ζητιάνος, 15571
ΚΑΡΚΑΒΙΤΣΑΣ, Πάσχα στα πέλαγα, 17121
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ , Ηλιοβασίλεμα, 20532
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ,    Κυριακή, 14555
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Βενετία, 15804
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Δον Κιχώτες 15805
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Ενα ξερό δαφνόφυλλο, 16958
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Επρόδωσαν την αρετή, 15812
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Μυγδαλιά, 16951
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Ξεπροβόδισμα, 15827
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Ο Μιχαλιός,  14515
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Τελευταίο ταξίδι, 15809
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ, Ωδή σ' ένα παιδάκι, 15815
ΚΟΤΖΙΟΥΛΑΣ, θερινή συμφωνία, 20477
ΚΟΤΖΙΟΥΛΑΣ, Πρωτοχρονιάτικο , 15522
ΚΟΤΖΙΟΥΛΑΣ, Σαρλώ, 15813
ΛΑΜΑΡΗ,  - Ο ποιητής, 20467
ΛΑΜΑΡΗ,  Ο πιστός, 20464
ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ,  Οταν βραδιάζει, 20470
ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ, Βρήκα το δρόμο μου, 15936
ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ, Κακό φθινόπωρο, 15939
ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ, χειμωνιάτικο τοπίο, 20783
ΜΕΛΛΙΣΑΝΘΗ, Μονάχα ένα τραγούδι, 20530
ΜΗΤΣΑΚΗΣ ΜΙΧΑΗΛ, Το φίλημα,  14665
ΜΠΕΡΑΤΗΣ,  το πλατύ ποτάμι 3, 20515
ΜΠΕΡΑΤΗΣ,  το πλατύ ποτάμι, 20493
ΜΩΡΑΪΤΙΔΗΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ, Των θαλασσών ο άγιος , 20387
ΝΙΡΒΑΝΑΣ, Νυν απολύοις, 19567
ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ,  Στέλλα Βιολάντη, 20341
ΞΕΝΟΠΟΥΛΟΣ, Το ψωμί, 19658
ΟΥΡΑΝΗΣ  Της αγάπης-2, 14524
ΟΥΡΑΝΗΣ,  Δον Κιχώτης,    14592
ΟΥΡΑΝΗΣ,  Η αγάπη,14579
ΟΥΡΑΝΗΣ,  Της αγάπης-1, 14518
ΟΥΡΑΝΗΣ,  τους ναυτικούς, 20518
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΠΡΕΒΕΛΑΚΗΣ, Ο ΚΡΗΤΙΚΟΣ-ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ, 20585 
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ,  Για τα ονόματα, 219712
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Για τα ονόματα,19594
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Ερωτας στα χιόνια , 14678
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Η Γλυκοφιλούσα, 15577
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Η θεοδικία της δασκάλας ,18310
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Ο Αμερικάνος, 14689
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Ο πολιτισμός εις το χωρίον,  20475
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Πτερόεντα δώρα, 19651
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Ρεμβασμός του Δεκαπενταύγουστου, 19830
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Το ψοφήμι, 18299
ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ, Τραγούδια του Θεού, 18907
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, Μια λύπη, 20472
ΠΑΠΑΤΣΩΝΗΣ ΤΑΚΗΣ, if only, 14680
ΠΟΛΙΤΗΣ, Στου Χατζηφράγκου, 15579
ΠΟΛΙΤΗΣ, Το ρέμα, 15575
ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ,  Όνειρο, 14582
ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, Βαριά καρδιά, 20601
ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, Όνειρο, 16949
ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ, Στη φίλη μου,  14544
ΠΟΛΥΔΟΥΡΗ,Ω μη με βλέπετε που κλαίω, 20605
ΡΙΤΣΟΣ,   Υποθήκη, 14511
ΡΙΤΣΟΣ,  Αναγέννηση, 14507
ΡΙΤΣΟΣ,  Ο ποιητής,  14504
ΡΙΤΣΟΣ, Αναγέννηση , 14686
ΡΙΤΣΟΣ, Η γειτονιά μου, 15942
ΡΙΤΣΟΣ, Μια παρτίδα σκάκι, 15570
ΡΙΤΣΟΣ, Το νόημα της απλότητας , 15535
ΡΙΤΣΟΣ, Το τελευταίο καλοκαίρι , 14684
ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ, Εμείς οι Έλληνες, 15537
ΣΕΦΕΡΗΣ, Επί σκηνής , 15539
ΣΕΦΕΡΗΣ, Ερωτικός Λόγος , 15541
ΣΕΦΕΡΗΣ, Οι σύντροφοι στον Άδη, 15801
ΤΕΡΖΑΚΗΣ Μενεξεδένια Πολιτεία (2), 14417
ΤΕΡΖΑΚΗΣ,   Απρίλης, 14359
ΤΕΡΖΑΚΗΣ,  Η παρακμή των Σκληρών, 14379
ΤΕΡΖΑΚΗΣ,  Μενεξεδένια πολιτεία, 14349
ΤΕΡΖΑΚΗΣ, Δίχως Θεό, 14345
ΦΙΛΥΡΑΣ,  Δεν έφθασα ψηλά, 14535
ΦΙΛΥΡΑΣ,  Στον έρωτα, 14565
ΦΙΛΥΡΑΣ, Δουλειά, 15945
ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ, ΤΑΣΩ, 120320
ΧΡΗΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ,  Το πρώτο φίλημα της μούσας, 20342
ΧΡΗΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ, Ο ξενιτεμένος , 20346
ΧΡΗΣΤΟΒΑΣΙΛΗΣ, Ο ξενιτεμένος, 20487
ΧΡΗΣΤΟΜΑΝΟΣ, Η κερένια κούκλα , 20646